13
De man van mijn dromen…
kent mij van voor tot achter
De regen sloeg tegen de ruiten van het strandhuis dat Autumn gehuurd had. De branding, opgestuwd door de storm, sloeg hard tegen het strand en kwam tot aan het helmgras, dat wild heen en weer sloeg in de wind met orkaankracht. Alleen het licht in de keuken brandde en ze stond in haar teckelpyjama voor de schuifpui van het houten huis naar buiten te kijken.
Aan die donkere hemel weerlichtte het fel, voordat een tel later de donder boven het huis tekeerging. Haar voeten voelden het op de houten vloer vibreren.
Boven lag Conner te slapen, dwars door het natuurgeweld heen. Hij was een uurtje geleden in slaap gevallen, na een hele dag jutten op het strand in zijn laarzen en regenjas. Toen was het weer een stuk rustiger geweest. Zo’n drie uur geleden was het begonnen met stormen. Autumn was dol op dit weer, en dit zag eruit alsof het een pittige storm zou zijn.
Ze sloeg haar armen over elkaar. Als ze niet alleen met haar zoon was geweest, dan was nu het moment aangebroken om de fles cabernet sauvignon open te trekken die ze eigenlijk had gekocht voor Shiloh. Dan had ze de haard aangestoken en dan zou ze van de donder en bliksem genieten met haar hoofd gevlijd tegen de schouder van een man.
Gisteren was een dag vol spanning geweest, vanaf het moment dat Sam was gearriveerd tot het moment dat hij weer was vertrokken. Behalve de algehele nervositeit die ze in zijn omgeving voelde, waren hij en Vince ook nog aan het bekvechten geslagen, wat haar zelfbeheersing enorm op de proef had gesteld.
Ze trok haar schouders op nu de lucht ineens killer werd; ze voelde het aan haar huid onder haar pyjamashirt. Toch waren er ook momenten geweest dat ze zich had kunnen ontspannen. Bijvoorbeeld toen Sam haar spanning had weggenomen met zijn zachte handen. Maar toen had hij ineens haar hals gezoend en was er een heel nieuwe spanning voor de oude in de plaats gekomen. En in die paar tellen dat hij haar had gekust en zij hem, met een gevoel dat ze er bijna in zou blijven, was elke cel in haar lichaam ontwaakt. Hij had haar er weer aan herinnerd dat ze net dertig was. Dat ze het heerlijk vond om te worden aangeraakt. Te worden begeerd. Dat ze meer nodig had dan een vriendje op batterijen dat ze moest verstoppen op de bovenste plank van een kast met slot, omdat haar vijfjarige zoontje hem anders zou vinden. Hij had haar er weer aan doen denken dat een stoel slepen naar die bewuste kast om haar eigen plastic vriendje tevoorschijn te halen maar een mager substituut was voor het echte werk van vlees en bloed.
Want dat wilde ze: een toyboy. Een echte, een lekkere. Zo een als Sam.
Het donderde opnieuw en het hele huis dreunde. Het weerlicht deed de wolken oplichten. Nee, niet zo een als Sam. Dat zijn naam weer in haar hoofd was opgekomen zei al genoeg. Het was hoog tijd dat ze weer eens echte seks had. Het was veel te lang geleden dat ze met een man naakt onder de dekens had gelegen.
Weer hoorde ze het donderen. Waar was de bliksem geweest? En opnieuw donderde het terwijl de lucht donker bleef. Het was een ritmisch boem-boem-boem en ineens besefte ze dat iemand op de voordeur stond te bonzen. Ze keek bedenkelijk en liep door het woongedeelte, langs de trap naar de voordeur. Het stormde toch niet zo hard dat ze geëvacueerd moesten worden? Ze deed de veiligheidsketting vast voordat ze de deur opendeed en knipte het licht in de gang aan. Door de kier van de deur zag ze Sam in de regen staan. Hij was van top tot teen drijfnat.
‘Wat doe jij hier?’ riep ze boven het geluid van de regen uit.
‘Ik weet het niet.’
Ze deed de deur weer dicht en trok de ketting los, waarna ze de deur helemaal opentrok. ‘Er is een verkeerswaarschuwing afgegeven vanwege de storm.’
Het water droop van zijn hoofd en bleef in zijn wimpers hangen. Hij bewoog zich niet. Hij stond daar maar en keek naar haar alsof hij de weg kwijt was.
Ze draaide haar arm om en keek op haar horloge. ‘Het is tien uur, Sam.’
Regendruppels liepen over zijn wangen. Hij verplaatste zijn blik naar haar mond. ‘Echt waar?’
‘Waarom ben je hier?’
‘Weet ik niet.’
‘Echt niet?’
Hij schudde zijn hoofd. ‘Ik heb geen idee waarom ik daarstraks nog in een bar zat met Ty, Darby en nog wat jongens en ineens opstond en wegging.’ Zijn capuchonsweater was drijfnat. Zijn blik vervolgde zijn weg naar beneden; langs haar hals tot haar borsten, waarvan haar tepels zichtbaar waren vanwege de kou. ‘Ik weet echt niet waarom ik in mijn pick-uptruck stapte en twee uur lang door die godvergeten storm reed.’ Hij richtte zijn blauwe ogen weer op de hare. ‘Ik weet ook niet waarom ik hier tien minuten voor dit huis heb stilgestaan voordat ik op die klotedeur durfde te kloppen.’
Ze zou het maar niet nog een keer vragen. Hij sloeg duidelijk wartaal uit. Misschien werd hij wel gek als hij geen ijshockey kon spelen. ‘Sam, ik snap er niets van.’
‘Kan ik me voorstellen.’ Hij pakte haar shirt vast en trok haar naar zich toe. ‘Want ik snap geen bal van jou.’ Voor ze wist wat er gebeurde stond ze ook buiten, in de regen.
Koude druppels plensden op haar gezicht en armen. Ze wilde hem zeggen dat hij gek geworden was, maar zijn mond belandde op de hare. Warm, nat en dwingend. Ze bleef stokstijf staan terwijl hij haar kuste, wachtend tot hij zou ophouden. Wachtend tot ze de moed verzameld had om hem van zich af te duwen en de deur in zijn gezicht dicht te slaan. Maar zijn kus was zo lustopwekkend, zo verrukkelijk, en iets van zijn verwarring moest in haar zijn geslopen, want ze richtte zich op en kuste hem terug. Haar tong zocht naar de zijne, vol hunkering en passie. De aanraking van zijn mond en hand deden het vuur in haar buik en tussen haar benen weer oplaaien, terwijl de koude regendruppels op haar hoofd en armen neerkwamen. De donder ging weer tekeer en de regen mengde zich met hun vochtige lippen. Ze pakte zijn haren beet met haar vingers en de adem stokte hem in de keel door haar vurigheid.
Hij was de eerste die losliet en in de duisternis kon ze zijn ogen amper zien. Haar hart ging net zo tekeer als het onweer en ze snakte naar adem, waarbij ze niet alleen de koude regenlucht inademde, maar ook zijn mannelijke geur. En hoewel ze hem niet goed kon zien, voelde ze zijn begerige blik op haar branden. Ze werden allebei overspoeld door golven van geilheid, een diepe geilheid die vroeg om bevrediging. Een lust die alleen kon worden bevredigd door huid-op-huidcontact.
‘Kom erin, Sam.’ Ze had dit gevoel wel eens eerder gehad. Jaren geleden. Het was allesomvattend en overheersend. Net als de man die het opriep.
‘Waar is Conner?’
‘Die slaapt.’ Dit was levensgevaarlijk. Ze had het spel al een keer verloren, maar nu was ze ouder. Wijs genoeg om haar hartstocht te bevredigen, maar haar hart te behouden.
‘Je weet wat ik wil.’
Dat wist ze. En ze wist ook dat ze het waarschijnlijk zou betreuren, de volgende ochtend. Maar dat was nog zo ver weg en ze wilde in de tussenliggende uren de zoete pijn die haar had overrompeld op alle mogelijke manieren uit haar lichaam verdrijven.
Ze pakte zijn hand vast en trok hem over de drempel. Ze duwde de deur achter hem dicht en ging er met haar rug tegenaan staan, terwijl hij snel zijn sweater vastpakte en over zijn hoofd trok. Onder de sweater kwam een oude, laaghangende spijkerbroek tevoorschijn. Boven de broek begon zijn klimopje, dat zijn navel omcirkelde en verder omhoogging langs zijn sixpack. Hij veegde zijn gezicht af aan het shirt en stond zo voor haar, in zijn natte broek, zijn dampende bovenlijf, met de brace nog om zijn schouders. Hij schudde zijn hoofd als een hond, waardoor hij overal druppels verspreidde.
Enkele daarvan belandden op haar wang en bovenlip. Ze haalde heel even diep adem, in een poging haar bonzende hartslag wat tot bedaren te brengen. ‘Hoe gaat het met je schouder?’
‘Met mijn schouder gaat het goed. Jouw shirt is ook nat.’
Met moeite maakte ze haar blik los van de korte haartjes op zijn enorm gespierde borstkas, die eruitzag alsof hij een in steen gehouwen klassieke godheid was. Ze tuurde naar de teckel op haar shirt, dat vastgeplakt zat aan haar natte vel. Midden in het lange lijf van de hond staken haar harde tepels door de klamme stof.
‘Misschien moet je het maar uittrekken om geen kou te vatten.’
Ze hield haar hoofd een beetje schuin en keek hem weer aan, haar blik verdronk in zijn blauwe ogen, die haar verlangend aankeken. ‘Maak je je zorgen om mij?’
‘Ik maak me zorgen als je dat shirt niet uittrekt.’
‘Doe jij het maar.’ Ze stak haar armen omhoog en toen hij op haar af liep, voelde ze de pijn tussen haar benen verhevigen. Zijn vingers pakten de onderkant van haar shirt beet en streelden daarbij haar gevoelige taille. Zacht trok hij het natte shirt over haar hoofd en wierp het naast zijn eigen sweater.
Nu was er geen weg meer terug. Ze leunde naar voren en drukte haar lippen in het kuiltje van zijn kin. Het was warm en smaakte zilt en nat. Haar stijve tepels raakten zijn warme borstkas en hij kreunde. Voordat ze alle besef van tijd en ruimte verloor, fluisterde ze in zijn oor: ‘Verveel je je nu?’
‘Ik verveelde me niet, gisteren. Ik was bloedgeil.’ Hij schoof zijn hand van haar rug en pakte haar zachte borst beet. ‘En ik wilde jou. Ik kon niet verder denken dan aan alles wat ik wilde aanraken en in welke volgorde.’
Ze streek met haar handen over zijn bovenlijf. ‘Wat wilde je als eerste aanraken?’
Zijn brommende stemgeluid vibreerde tegen haar huid. ‘Deze hier.’ Hij streelde haar harde tepels met zijn warme duimen. Ze kreunde zacht. ‘Deze wil ik verkennen met mijn mond, voordat ik verder zuidwaarts ga; naar mijn favoriete plekje.’
Dat wilde zij ook. Zo graag, dat ze hem het liefst ter plekke tegen de grond had gesmeten om te nemen wat ze hebben wilde. Ze grinnikte zacht, alsof ze helemaal niet geil was en hongerig naar seks. ‘Mijn tenen?’ Ze hadden alle tijd.
Hij duwde zijn andere hand via haar pyjamabroek tot onder haar slipje. ‘Dit.’ Met zijn hand omvatte hij haar gloeiende kruis en ze ging bijna tegen de vlakte. ‘Je bent zo nat, en niet van de regen.’ Zijn vingers zochten verder, naar haar vochtige warmte. En alles werd zo heet, zo intens. Een waas. ‘Ik wil diep in je zijn, je bent zo lekker strak. Ik wil je klit strelen met mijn lul tot je mijn naam uitschreeuwt, net als toen.’
Ze wist niet of ze ooit zijn naam had uitgeschreeuwd, maar het kon haar niets schelen. Het kon haar ook niets schelen dat ze nu zijn kleren van zijn lijf rukte, en hij haar pyjamabroek en slipje naar beneden trok. Ze maakte haar voeten los uit de bundel kleding en reikte naar zijn stijve pik. Ze wilde hem en ze wilde hem nu. Ze wilde het niet langzaam aan doen.
Met het bovenlicht van de gang aan zag hij er prachtig uit in zijn naaktheid. Ze had zijn penis vast. Hij was zo groot en heet. Veel groter dan ze zich kon herinneren. De gezwollen aderen klopten in haar hand. Achter Sam weerlichtte het opnieuw. De donder klapte boven hun hoofd en deed het strandhuis op zijn funderingen schudden. ‘Dat wil ik ook, Sam.’
Sam keek naar Autumn, die voor hem stond, met haar natte rode krullen, haar groene ogen vol onverholen lust. De begeerte klopte door zijn aderen. Haar aanblik benam hem de adem en hij voelde zijn lendenen branden. Zijn lul was zo stijf dat het pijn deed. Haar lippen weken uiteen terwijl ze op en neer streek over zijn erectie. Hij moest zijn knieën tegen elkaar duwen om staande te blijven. Hij bracht zijn mond omlaag. Hij wilde langzaam beginnen, dat verdiende ze, langzame, heerlijke seks, maar vanaf het moment dat zijn lippen de hare raakten, voelde hij die rauwe, allesomvattende begeerte op die plek in zijn binnenste die van hem verlangde dat hij er nu voor ging. Niet wachtte. Maar haar op de grond smeet en haar als een neanderthaler nam.
Ze haalde adem, beroofde hem van de zijne en hij kon zich niet meer inhouden, een hete geilheid nam bezit van zijn lichaam en hield zijn ballen in een ijzeren greep. Haar mond ging open en ze zoende hem. Een zoete, vochtige warmte. Net als de vochtige warmte die diep in haar op hem wachtte. Hun tongen vonden elkaar weer en hij streelde haar borsten, haar buik, haar dijen. Weer ging zijn hand naar de vochtige plek tussen haar benen. Ze had haar schaamhaar geschoren tot een smal streepje. Lekker strak, precies zoals hij het lekker vond. Hij vond wat hij zocht, daar waar ze nat en warm was en wachtte tot hij bij haar naar binnen zou stoten. Hij duwde zijn harde penis tegen haar hand, in en uit, als voorbode van wat ze zo zouden doen. Haar duim vond een druppel voorvocht boven op zijn eikel en hij kreunde hard en hevig, trok haar achter zich aan naar de vloer. Daar kuste hij haar mond en haar borsten en zocht naar zijn portemonnee in zijn achterzak. Daarna kwam hij op zijn rug terecht, met haar boven op hem, en voor hij het wist was ze al bezig met het condoom.
‘Ik wil je geen pijn doen,’ zei ze met een stem die trilde van verlangen.
‘Schatje, je doet me alleen maar pijn als je er nu mee ophoudt.’
Ze grinnikte schor en even torende ze boven hem uit, waarna ze zich langzaam liet zakken en hij bij haar naar binnen gleed. Hij bewoog zijn heupen en ze wierp haar hoofd kreunend in haar nek. Het licht van buiten bescheen haar ronde borsten, haar stijve tepels en haar vlakke buik met de rode strook. Hij ging volledig op in het genot en gromde: ‘Dat is zo lekker, Autumn.’ Ze kwam weer omhoog en hij draaide haar heupen en stootte hard. ‘Ja.’ Hij duwde verder, kwam diep bij haar naar binnen en vulde haar op. Hij pakte haar bij haar dijen en ze bereed hem als de koningin van de Amazonen. Na een paar korte stoten voelde hij haar samentrekken onder de eerste golf van haar orgasme, waardoor hij op zijn tanden moest bijten om niet meteen ook te komen.
‘O, mijn god,’ klonk er hijgerig uit haar mond en ze zette haar beide handen op zijn borstkas. Haar haren vielen naar voren. ‘Niet stoppen. Alsjeblieft, niet stoppen. Ik maak je af als je nu stopt.’
Maar hij dacht er niet aan om te stoppen en toen de laatste golf van genot door haar lichaam trok, pakte hij haar schouders vast en draaide haar om, zodat hij bovenop lag. Met zijn penis diep in haar keek hij in haar groene ogen, trok zich los en stootte nog dieper. ‘Leg je benen om mij heen.’ Toen hij haar benen om zijn taille voelde, begon hij zachte, pompende bewegingen te maken in een aangenaam ritme. ‘Meer?’
‘Ja.’
Hij liet zijn lichaamsgewicht rusten op zijn rechterarm en hield haar gezicht met zijn andere hand vast. Toen gaf hij haar wat ze wilde, en kwam diep bij haar naar binnen, waar hij het juiste plekje raakte.
‘Harder,’ kreunde ze.
‘Weet je het zeker?’
Haar rozerode lippen gingen uiteen en ze hapte naar adem. ‘Ja.’
Hij stootte harder, sneller, dieper. Bereikte alle hoeken van haar vagina, raakte haar speciale plekje met zijn harde penis en kloppende eikel. Steeds weer, tot hij het bekende samentrekken voelde van haar tweede climax. Het begon diep binnenin en het vibreerde tegen zijn erectie, waardoor hij nog erger dan eerst op de proef werd gesteld. Zo erg dat hij zijn mond vertrok in een grimas om zijn eigen genot nog langer uit te stellen.
Toen schreeuwde ze het weer uit. Hij hoorde zijn naam, maar die ging op in het gedreun van de donder buiten en eindelijk, eindelijk kon hij de volle intensiteit van zijn climax voelen aanzwellen in zijn kruis en sidderen door zijn hele lijf. Het had hem in een stevige greep en verhevigde bij elke samentrekking van haar vagina. Hij hoorde zichzelf diep kreunen en voelde toen zijn orgasme in volle hevigheid. Het overspoelde zijn lichaam, zijn ziel, en was net zo allesomvattend als het onweer buiten. Het spoelde keer op keer over hem heen, tot hij zo leeg was dat hij amper kon ademhalen. Hij was net zo leeg als na een periode van drie minuten in een belangrijke wedstrijd, afgerond met een fikse vechtpartij. Hij liet zijn hoofd zakken en leunde met zijn voorhoofd op de grond, naast haar gezicht. Hij had al heel vaak seks gehad in zijn leven, maar dit voelde totaal anders. Grootser, lekkerder, dierlijker.
‘Jezus christus,’ zei hij, nog nahijgend. ‘Ik ben helemaal gesloopt. Jezus, als jij ook zo klaarkwam in Las Vegas, verbaast het me niets dat ik met je getrouwd ben.’
Autumn stond in de keuken en bracht het glas rode wijn naar haar lippen. Er gingen zoveel emoties in haar om. Zo streden shock en schaamte om de eerste plaats, maar was ze vooral verrast door haar volkomen gebrek aan zelfcontrole. Dat soort schaamteloos gedrag had ze verwacht van Sam. Sam was tenslotte… Sam. Maar zij, zij rolde tijdens een vrijpartij niet over de vloer. Tenminste, tegenwoordig niet meer.
En al helemaal niet met Sam!
Verderop in het huis werd de wc doorgetrokken en ging de deur van de badkamer open. Ze keek naar beneden om zich ervan te vergewissen dat ze haar badjas stevig had dichtgeknoopt. Toen Sam zijn kleren had opgeraapt en zich had teruggetrokken in de badkamer, had ze haar pyjama gepakt en was ze naar boven gehold. Daar had ze haar badjas aangetrokken en bijna de deur achter zich op slot gedraaid om zich onder de dekens te verstoppen totdat ze wist wat ze moest doen. Of totdat Sam weg zou gaan.
Maar helaas was het allebei geen optie. Ze was een volwassen vrouw en moest de consequenties onder ogen zien.
Sam kwam de keuken binnenlopen, zonder shirt aan en met zijn sixpack duidelijk zichtbaar. Hij pakte de wijnfles van het aanrecht en keek op het etiket. ‘Ik drink liever bier.’ Hij deed een kastje open en pakte een glas. ‘Maar ik zal jou een plezier doen en met je meedrinken.’
Ze wou dat hij haar het plezier had gedaan met zijn hand uit haar pyjamabroek te blijven. Ze sloeg haar glas achterover en hield het op zodat hij haar kon bijschenken.
Hij liet zijn hoofd een tikje zakken en richtte zijn blauwe ogen op de hare. ‘Ben je boos om wat ik zei?’
Ze schudde haar hoofd. Ze had niets gehoord behalve haar eigen bloed dat door haar aderen kolkte en haar eigen stemgeluid toen ze zijn naam noemde. Goddank was Conner niet wakker geworden. ‘Wat zei je dan?’
‘Als je het niet meer weet, laat dan maar zitten.’ Hij keek lichtelijk opgelucht en vulde haar glas bij. ‘Maar als je niet boos bent, waarom bloos je dan?’
Ze legde een hand tegen haar gloeiende wang. ‘De wijn.’
‘En krijg je een frons op je voorhoofd van wijn?’ Hij schonk de cabernet ook in zijn eigen glas. ‘Wil je dat ik me verontschuldig?’
Als hij daar zelf om ging vragen, dan zou hij het vast niet menen. En trouwens, een verontschuldiging van Sam zou zoiets onverwachts zijn dat ze het waarschijnlijk niet te boven kwam. ‘Nee. Ik ben niet boos.’
‘Wat ben je dan wel?’ Hij zette de fles terug op het aanrecht en nam een slok.
‘Ik ben vooral nogal beschaamd omdat ik mezelf zo volledig heb laten gaan.’
Hij liet glimlachend zijn glas zakken. ‘Het was inderdaad nogal spectaculair.’
Hoofdschuddend vocht ze tegen de neiging om hem een klap te verkopen. ‘Weet je hoe vaak ik mezelf heb verteld dat jij wel de laatste persoon op deze aardbol bent met wie ik in bed zou duiken?’
Zijn mondhoeken krulden naar beneden. ‘Een paar keer, denk ik.’
‘Iets meer dan dat. Weet je dan ook hoe vaak ik tegen mezelf heb gezegd dat ik nóóit met jou het bed in zou duiken, al zou het mijn leven kunnen redden?’ Ze nam een flinke slok. ‘Als je mij een maand geleden had gevraagd wat ik zou doen als ik moest kiezen tussen overreden worden door een tientonner of met jou naar bed, dan had ik gekozen voor de tientonner.’
‘Ja, ik geloof dat je zoiets de afgelopen vijf jaar wel een paar keer hebt laten blijken.’ Hij maakte een weids armgebaar. ‘En toch heb je voor mij én een spectaculaire vrijpartij gekozen.’
‘Ik bedoelde dat het verlies van mijn zelfbeheersing spectaculair was.’
‘De seks is spectaculair.’ Hij wees naar haar. ‘En jij bent twee keer klaargekomen.’
Ze haalde snel haar schouders op en draaide haar gezicht af om te voorkomen dat haar wangen weer zouden opvlammen. ‘Het was een tijdje geleden.’
‘Hoelang?’
‘Doet er niet toe.’
Hij legde zijn vinger tegen haar gloeiende wang en keek haar vorsend aan. ‘Een paar maanden?’
‘Laat maar.’ Ze nam weer een slok. Misschien moest ze veel drinken, dan zou ze alles op een gegeven moment wel grappig vinden. Maar ze had niet genoeg alcohol in huis om dat te bewerkstelligen.
‘Een jaar?’ Toen ze bleef zwijgen fronste hij vragend zijn wenkbrauwen. ‘Anderhalf jaar?’
‘Ik ben moeder. Ik werk en ik zorg voor Conner. Als ik wat tijd voor mezelf heb, dan ga ik naar de pedicure.’
‘Een pedicure is toch geen vervanging van een goede vrijpartij.’
‘Dat hangt helemaal af van de kwaliteit van de behandeling. Sommige mensen kunnen het ontzettend goed, terwijl andere de juiste plekjes overslaan.’
‘Daar heb ik geen verstand van.’ Hij grinnikte zacht. ‘En hoe lang is het dan geleden dat iemand bij jou de juiste plekjes vond?’
‘Heel lang geleden.’ Ze liep naar de woonkamer en zei over haar schouder: ‘Ik heb een zoon. Jouw zoon. Weet je nog wel?’
Hij volgde haar en ging ook bij het raam staan. Even verderop bulderde de branding tegen het helmgras. Ze voelde dat hij naast haar een slok wijn nam.
‘Het lijkt erop dat de wind gaat liggen,’ zei ze.
‘Twee jaar?’
‘Gaan we het weer daarover hebben?’
‘We hebben het nog niet afgesloten, want jij hebt nog geen antwoord gegeven.’
In de verte zagen ze het bliksemen. Bij hen regende het alleen nog maar. ‘Meer dan vijf jaar, maar minder dan zes.’
Het duurde even voor hij het sommetje gemaakt had. Maar toen hij dat had gedaan, verslikte hij zich in zijn wijn. ‘Dat geloof ik niet. Niemand kan zo lang zonder.’
‘Waarom geloof je dat niet?’ Ze telde af op haar linkerhand. ‘Ik was negen maanden zwanger, zat daarna zowat een jaar lang onder de babykots terwijl ik probeerde mijn eigen zaak op te zetten, met voortdurend slaap tekort. De eerste drie jaren na Conners geboorte was ik voortdurend moe en het laatste wat ik nodig had was een tweede persoon in mijn leven die mijn aandacht nodig had. Het leven van een werkende moeder is niet makkelijk.’
‘Heb je zes jaar lang geen seks gehad?’ Van alles wat ze zojuist had gezegd, had hij vooral het getal onthouden. ‘Jezus, geen wonder dat je zo onaardig doet.’
‘Ik doe niet onaardig.’ Ze nam nog een slok wijn en de mouw van haar badjas streek langs zijn ontblote arm. ‘Jij kunt gewoon moeilijk geloven dat iemand zo lang zonder kan, omdat je zelf nog geen zes dagen zonder kunt.’
‘Het is soms wel langer dan zes dagen. Ik ben wel eens twee weken op reis.’
‘Tjonge jonge.’
‘Maar ik kan je wel vertellen,’ ging hij verder, ‘dat als ik zes jaar geen seks had gehad, ik allang blind was geweest. En wat zou ik dan moeten doen? Ik ben ijshockeyer en je kunt geen ijshockey spelen als je blind bent. Dus.’
Ze vroeg zich af of hij zijn eigen idiote redenering wel kon volgen. Waarschijnlijk wel, en dat was al triest genoeg. ‘Als het af en toe zo uitkomt dat ik vrij ben als Conner bij jou is, dan ga ik niet de kroeg in om een of andere kerel op te pikken.’ Had ze dit gesprek niet onlangs ook gevoerd met Shiloh en Vince?
Zijn stem was niet meer dan een zacht gebrom in de duisternis. ‘Sommige vrouwen doen dat wel.’
‘Nou, ik niet. En ook al heb jij een ander beeld van mij, gezien mijn handelwijze in Las Vegas, ik ben nooit zo’n vrouw geweest.’
‘Zo heb ik je ook nooit gezien.’
Uiteraard niet. ‘Maar je wilde honderd procent zekerheid dat het wel jouw kind was.’ Hij deed zijn mond open om zich te verdedigen, maar ze stak haar hand op. ‘Maar ik begreep wel waarom. Toen was ik er laaiend over, maar ik begreep het wel.’
‘Als ik Conner meteen had gezien, zou ik het je nooit hebben gevraagd.’
‘Het doet er niet toe. Maar mijn punt is dat het de laatste keer dat ik een vent oppikte in een kroeg, niet helemaal goed is afgelopen.’
‘Ja.’ Het bleef even stil, toen zei hij: ‘Maar we hebben wel Conner. Ik ben niet altijd een topvader geweest, maar ik ben wel dol op hem. Ik heb er nooit spijt van gehad dat hij er was.’
En dat bracht het gesprek weer op zijn verantwoordelijkheidsbesef. ‘En is het tijdens de rit hiernaartoe niet in je opgekomen even te bellen?’
‘Tuurlijk wel, maar dan had jij gezegd dat ik niet hoefde te komen.’
‘Klopt. Want je kunt jezelf niet zomaar uitnodigen voor een vakantiereisje, gewoon omdat je Conner wil zien.’
‘Dit heeft niets met Conner te maken.’
Ze keek hem schuin aan, maar kon alleen zijn profiel in het donker onderscheiden. ‘Waar heeft het dan wel mee te maken?’
‘Dat probeer ik nog steeds uit te vissen.’ Hij keek nu ook haar kant op en leunde met een schouder tegen de ruit. ‘Ik denk dat het te maken heeft met iets tussen ons wat we nog niet hebben afgerond.’
‘Wat er ook “tussen ons” was, dat hebben we al lang geleden afgerond.’ Toen hij van haar gescheiden was.
Hij streelde haar wang en streek haar haren achter een oor. ‘Die eerste keer dat ik je zag, bij Pure, deed je me denken aan die keer toen ik tien of elf was en mijn moeder Ella en mij naar Washington, D.C., meenam.’ Zijn blik dwaalde over haar gezicht en haar haren. ‘Het was avond en we stonden bij het gedenkteken voor de Vietnamoorlog en ik zag allemaal lichtjes schitteren in het donker. Mijn moeder vertelde dat het vuurvliegjes waren en ik raakte er zo van in de ban dat ik ze achternaholde, om ze te vangen.’
Ze probeerde zijn aanrakingen te negeren. ‘Vergelijk je mij nou met een vuurvliegje?’
‘Met een lichtpunt. Een helder, intrigerend licht dat ik wilde vangen en vasthouden.’
De manier waarop hij dingen uitlegde herinnerde haar aan het feit waarom ze zo gemakkelijk voor hem was gevallen. Als ze hem niet zou kennen, zou ze opnieuw voor hem vallen. ‘Ik duik niet weer met jou de koffer in, Sam.’
Hij glimlachte en liet zijn hand zakken. ‘Oké.’
Het was duidelijk dat hij haar niet geloofde en het zou het slimste zijn om hem nu naar huis te sturen. Of te zorgen dat hij een hotel nam. Ze wees naar de bank. ‘Dat is een slaapbank.’
Ze had verwacht dat hij zou tegenstribbelen, of haar zou proberen te bewerken, of te kussen tot ze zou toegeven en hij bij haar in bed mocht kruipen. Maar in plaats daarvan grijnsde hij tevreden, alsof hij precies kreeg wat hij wilde.
‘Tot morgen.’